تاریخچه شرکت AMD

0

کمپانی ای ام دی Advanced Micro Devices که با نام اختصاری AMD شناخته می شود، دومین سازنده بزرگ پردازنده و کارت گرافیک در جهان است که در سال 1969 تاسیس شد. این شرکت تنها رقیب قابل توجه اینتل در ساخت پردازنده است و از زمانی که در سال 2006 شرکت ATI را خریداری کرد، به رقیب انویدیا در ساخت کارت گرافیک نیز تبدیل شده است. در بررسی تاریخچه این شرکت با صفرویک همراه باشید.

موسس: جری ساندرز

تاریخ تاسیس: 1مه 1969

افراد کلیدی: لیزا سو(مدیر عامل) ، جان کالدول (رئیس هیئت مدیره)

محصولات: پردازنده، کارت گرافیک

درآمد:6.4 میلیارد دلار(سال 2018)

سود خالص: 337 میلیون دلار(سال 2018)

مجموع سهام: 1.2 میلیارد دلار(سال 2018)

کارکنان: 10 هزار نفر (سال 2018)

تاریخچه AMD:

جری سندرز تا سال 1969 به عنوان مهندس برق و مدیر بازار یابی شرکت Fairchild Semiconductor مشغول به کار بود. او با دیدن عدم پیشرفت شرکت و همچنین سخت گیری های بی مورد، همانند بسیاری دیگر از همکارانش از این شرکت خارج شد تا شرکت تولید کننده نیمه رسانا های خود را تاسیس کند. این شرکت رسما در تاریخ یکم مه سال 1969 توسط جری ساندرز و هفت تن از همکارانش که همگی پیش از آن در شرکت Fairchild Semiconductor کار می کردند در سانتا کلارای کالیفرنیا ایجاد شد. جالب اینکه سال 1959 رابرت نایس و گوردون مور که آنها نیز از کارکنان این شرکت بودند، Fairchild را ترک کردند و در سال 1968 شرکت جدیدی ساختند که اینتل نام گرفت!

AMD
جری سندرز، موسس AMD

در سپتامبر سال 1969 بود که AMD از محل موقت خود در سانتا کلارا مهاجرت کرد و به سانی ویل نقل مکان کرد. شرکت AMD اما در ابتدای کار ناشناخته بود و برای جذب بیشتر مشتری دست به ساخت میکروچیپ هایی زد که توسط شرکت Fairchild Semiconductor و National Semiconductor طراحی شده بودند. AMD برای این کار ابتدا بر روی ساخت لاجیک چیپ ها متمرکز شد. در زمانی که AMD شروع به ساخت میکرو چیپ ها کرد اغلب کاربران از عدم اطمینان پذیری چیپ های موجود در بازار ، شکایت داشتند بنابراین ای ام دی در تلاش بود این مشکل را حل کند. به همین منظور این شرکت تلاش کرد در ساخت میکروچیپ های خود از استاندارد های کنترل کیفیت ارتش آمریکا استفاده کند. همین موضوع باعث موفقیت AMD و ساخت میکروچیپ هایی بسیار با کیفیت شد.

AMD نخستین محصول خود را در نوامبر 1969 به بازار عرضه کرد. این محصول با نام AM9300 شناخته می شد. این محصول یک شیفت ریجستر 4 بیتی بود که از نوع مدار مجتمع متوسط(MSI) بود. این محصول در سال 1970 به بازار عرضه شد. همچنین در سال 1970 بود که AMD اولین محصول اختصاصی خود با نام AM2501 را تولید کرد که یک لاجیک کانتر بود. پس از آن در سال 1971 بود که AMD یکی از موفق ترین محصولات خود به نام AM2505 ساخت که توانست به فروش بسیار بالایی دست یابد.

با این موفقیت ها بود که AMD در سال 1971 وارد بازار جدیدی شد و به ساخت RAM نیز پرداخت. نخستین RAM ساخت این شرکت با نام AM3101 بود که یک رم 64بیتی از نوع دو قطبی بود. سال 1971 سرشار از موفقیت برای AMD  بود. در این سال مدار های مجتمع ساخت AMD بسیار پرفروش شدند به طوری که کل فروش این شرکت در سال به 4.6 میلیون دلار رسید (برابر با 30 میلیون دلار در سال 2020).

AMD

این فروش بالا و سود دهی بود که AMD در سال 1972 سهام خود را عرضه عمومی کرد، AMD در این سال تا سال 1973 به عنوان دومین تامین کننده مدار های MOS/LSI اینتل بود و همچنین به ساخت شیفت ریجستر هایAm14/1506 و Am14/1507 می پرداخت. ای ام دی در حال پیشرفت بود، در سال 1975، این شرکت در حال تولید 212 محصول مختلف بود. از بین این محصولات، 49 محصول اختصاصی شامل رم های AM9102 و سه مدار مجتمع متوسط(MSI) با نام Am25LS07، Am25LS08 و Am25LS09بود.

در سال 1977 بود که AMD به یک سرمایه گذاری مشترک با زیمنس(یک شرکت خوشه ای آلمانی) پرداخت. دلیل این سرمایه گذاری، تلاش زیمنس برای بهبود فناوری های خود و ورود به بازار آمریکا بود. زیمنس در این سرمایه گذاری، 20 درصد از سهام AMD را خریداری کرد و همچنین به تزریق پول به AMD برای گسترش خط تولید پرداخت. این دو شرکت با تاسیس یک شرکت با نام AMC که دو شعبه، یکی در آمریکا و دیگری در آلمان داشت، وارد بازار کامپیوتر های شخصی شدند که قرار بود از پردازنده های Zilog Z8000 ساخت زیلوگ در آنها استفاده شود. بعد ها این دو شرکت در مورد اهداف AMC با یکدیگر اختلاف نظر پیدا کردند و در سال 1979 ، AMD تمامی سهام شعبه آمریکایی AMC را خریداری کرد. نهایتا در سال 1981 به دلیل تمرکز بیشتر بر تولید پردازنده های X86 اینتل بود که AMD  برای AMC  را تعطیل کرد.

AMD

کل فروش AMD در سال مالی 1978 به 100 میلیون دلار می رسید و در سال 1979 به طور رسمی عرضه سهام AMD در بازار بورس نیویورک آغاز شد. در همین سال بود که AMD تولید نیمه رسانا های جدید خود را در یک مرکز جدید در شهر آستین، تگزاس آغاز کرد. این شرکت که پیش از آن دارای کارخانه هایی در مالزی و فیلیپین بود، در سال 1981 یک مرکز جدید در سنت آنتونیو تگزاس نیز راه اندازی کرد تا خط تولید خود را بیش از پیش گسترش دهد.

 

توافق نامه تبادل فناوری AMD با اینتل:

اینتل در سال 1978 اولین نسل از پردازنده های مبتنی بر معماری X86 را وارد بازار کرد. شرکت IBM که در حال عرضه کامپیوتر های شخصی بود می خواست در کامپیوتر های خود از این پردازنده های اینتل استفاده کند. اما IBM برای این موضوع یک شرط داشت و آن این بود که اینتل باید امتیاز تولید این پردازنده را به شرکت دیگری نیز بدهد. به همین دلیل اینتل با مذاکراتی که با AMD داشت، امتیاز تولید پردازنده های 8086 خود را طی توافقی ده سال به AMD داد. این توافق در اکتبر 1981 امضا شد و به طور رسمی از فوریه 1982 به مرحله اجرا رسید.

طی این قرار داد این دو شرکت متعهد شدند که هر کدام از آنها در طی ده سال آینده تمامی نیمه رسانا هایی که توسط شرکت دیگر تولید می شود، را می توانند در شرکت خودشان نیز تولید کنند. به این معنی  که هر شرکت علاوه بر بدست آوردن تکنولوژی ساخت شرکت مقابل، می توانست به فروش و بازار یابی آن محصول نیز بپردازد. علاوه بر این، توافقنامه مبادله تکنولوژی که در سال 1976 بین دو شرکت اینتل و AMD منعقد شده بود نیز تا سال 1995 تمدید شد. نتیجه این قرار داد این بود که AMD در طی سالهای بعد به دریافت تکنولوژی و تولید پردازنده های 8086، 80186 و 80286 که همگی ساخت اینتل بودند ،پرداخت. پس از این توافق، AMD با بدست آوردن تکنولوژی ساخت پردازنده های اینتل، پردازنده های AM286 خود را ساخت که نمونه های کپی از پردازنده 80286 اینتل بودند که البته بسیار با کیفیت بودند به نحوی که موسسه استاندارد در سال 1983، تولیدات AMD را با کیفیت ترین تولیدات در این زمینه دانست.

AMD
AMD Am286

این توافق که بین دو غول صنعت نیمه رسانا ها منعقد شده بود به عنوان یکی از مهم ترین قرار داد های تجاری بین شرکت های تکنولوژی است که تا به حال منعقد شده. با توجه به اینکه شرکت اینتل در آن زمان پیشتاز ساخت پردازنده در جهان بود و AMD همواره در پشت آن قرار داشت، این قرارداد برای AMD یک موفقیت بزرگ بود چرا که توانست به راحتی به تکنولوژی پردازنده های بسیار مهمی چون 8086 و معماری X86 دست پیدا کند.

AMD پس از آن با شتاب بیشتری به تحقیق و توسعه پرداخت. نتیجه این تحقیق و توسعه، ساخت نخستین 512K EPROM بود که در سال 1984 به نام AMD ثبت شود. (گونه ای از حافظه فقط خواندنی که پس از خاموش شدن سیستم، اطلاعات از بین نمی روند). این پیشرفت و سایر پیشرفت های AMD باعث شد برای نخستین بار در سال 1984به عنوان یکی از 100 شرکت برتر در لیست شرکت های آمریکایی مطرح شود. پس از آن در سال 1985 بود که برای نخستین بار نام AMD در لیست فورچون 500 قرار گرفت.

AMD_Am286

همه چیز خوب پیش میرفت تا اینکه در سال 1985 بازار ریزپردازنده ها دچار رکود شد. دلیل اصلی این رکود دو چیز بود: نخست دامپینگ شرکت های ژاپنی که محصولات خود را با قیمت کمتر به بازار عرضه می کردند، دوم محصولات بسیار زیاد و در عین حال غیر مبتکرانه در بازار پردازنده های آمریکایی بود. اما AMD به جای دفاع به تهاجم دست زد. در این زمان AMD با برنامه “لیبرتی چیپ” به عرضه تعداد زیادی از چیپ های نوآورانه پرداخت به طوری که این شرکت در سال مالی 1986 در هر هفته یک چیپ جدید معرفی می کرد! در ادامه AMD و سایر شرکت ها آمریکایی توانستند با لابی قدرتمند خود، باعث تحریم شرکت های ژاپنی شوند که از طریق دامپینگ، بازار شرکت های آمریکایی را در خطر قرار داده بودند.

AMD_Am286

AMD مستقل می شود:

AMD سپس از بازار DRAM ها کنار کشید و بر روی بازار CMOS تمرکز کرد. AMD  در میانه ده 1980 توانست مودم هایFSK از نوع  AMD7910 و AMD7911 را تولید کند که یک موفقیت عمده برای این شرکت محسوب می شد. با شروع سال 1986، AMD یک کار پر ریسک را آغاز کرد و آن ساخت پردازنده های نوع RICK سری AMD29000 بود که با توسعه AM2900 به دست آمده بود. این گونه پردازنده ها در انواع مختلف تولید شدند که شامل 29000، 29030، 29040 و 29050 بود. ای ام دی همچنین در اواخر دهه 1980 سهم خود از بازار EPROM ها را نیز افزایش داد.

AMD_Am286
AMD Am29000

AMD در طول دهه 1980 صرفا به تولید محصولات بر پایه معماری X86 اینتل مشغول بود و محصولات ساخته خود تحت لیسانس اینتل تولید می کرد. پس از آن در سال 1991،  AMDتصمیم گرفت از حرکت در پشت اینتل دست برداشته و به تولید پردازنده های خود بپردازد به همین دلیل در این سال به عرضه یک پردازنده جدید با نام AM386 پرداخت. پس از آن در سال 1993 ای ام دی از AM486 رونمایی کرد. ای ام دی با این کار مستقیما به رقابت و رویارویی با اینتل پرداخت. این در واقع آغازی بود بر رویارویی های گسترده اینتل و AMD در بازار پردازنده ها که همچنان تا کنون نیز ادامه داشته است و گاه اینتل پیروز بوده و گاه AMD، البته باید در نظر داشت ای ام دی پیشرفت خود در زمینه پردازنده ها را بیش از پیش به دریافت تکنولوژی از اینتل در سالهای دهه 1980 مدیون است که باعث پیشرفت چشمگیر این شرکت شد.

AMD
AMD AM386

خرید شرکت ATI

AMD در سال 2006 اعلام کرد شرکت سازنده کارت های گرافیک با نام ATI را خریداری کرده است. خرید این شرکت با پرداخت4.3 میلیارد دلار پول نقد و 58 میلیون سهام محقق شد که قیمت نهایی به 5.4 میلیارد دلار رسید. این معامله در 25 اکتبر 2006 منعقد شد. در 30 اوت 2010 شرکت ATI اعلام کرد دیگر از نام خود برای کارت های گرافیک استفاده نمی کند و پس از این کارت های گرافیک این شرکت با برند AMD تولید خواهد شد. این کار باعث شد AMD در بازار کارت های گرافیک مستقیما رو در روی انویدیا قرار بگیرد.

AMD
دفتر سابق ATI که امروزه توسط AMD مورد استفاده قرار می گیرد.

محصولات مستقل AMD:

ای ام دی پس از عرضه پردازنده های AM386 رسما از همکار اینتل به رقیب درجه یک آن تبدیل شد. پس از آن عرضه AM486 به این رقابت بیش از پیش دامن زد. اما هر دوی این پردازنده ها بر پایه محصولات اینتل ساخته شده بودند. AMD نخستین بار در سال 1996 از پردازنده جدید خود با نام K5 رونمایی کرد. حرف K در نام این پردازنده به Kryptonite اشاره داشت که طبق داستانها تنها ماده ای بود که می توانست به سوپرمن آسیب برساند. در واقع AMD می خواست با این نامگذاری، اینتل را به سوپرمن تشبیه کرده که فکر میکند هیچکس رقیبش نیست اما این AMD است سلاحی از جنس Kryptonite دارد که می تواند سوپرمن را به چالش بکشد. عدد 5 نیز به پنجمین نسل از پردازنده های ساخت AMD اشاره داشت. پس از این پردازنده، AMD به سراغ پردازنده ای قدرتمند تر رفت تا بتواند نسل ششم پردازنده های اینتل(یعنی نسل دوم پنتیوم ها) را به چالش بکشد. نتیجه این کار پردازنده K6 بود که در سال 1997 معرفی شد. البته این پردازنده نمونه های متعددی داشت. این پردازنده ها در بحث فنی کاملا موفق بودند و از نسل دوم پنتیوم های اینتل قدرتمند تر ظاهر شدند.

AMD
AMD AM486

K7 پردازنده نسل هفتم AMD بود که همچنان بر پایه X86 ساخته شده بود. این پردازنده نخستین بار در سال 1999 معرفی شد. البته در اینجا AMD سلاح Kryptonite خود را کنار گذاشت و محصول جدیدش را با نام تجاری Athlon بازار یابی کرد. به دلیل تغییراتی که در مادربرد ها ایجاد شده بود این نخستین پردازنده AMD بود که نمی شد از آن در مادربرد هایی که برای اینتل ساخته شده بودند استفاده کرد. پردازنده های Athlon نسخه های متعددی داشتند. علاوه بر نسخه های اصلی، در سال 2001 پردازنده Athlon XP معرفی شد و در سال 2003 نیز نسخه جدیدی با همین نام ولی با حافظه کش 512 کیلوبایتی رونمایی شد.

AMD

پردازنده های Athlon 64 ، Opteron و Phenom

پردازنده K8 یک نسخه به کلی ارتقاء یافته از K7 بود که در سال 2003 منتشر شد. قابل توجه ترین ویژگی این پردازنده، افزودن یک پسوند 64 بیتی به آخر آن بود که با نام هایی همچون X86-64 ، AMD64 و یا X64 شناخته می شد. در این پردازنده ها کنترل کننده رم بر روی تراشه پردازنده به صورت یک اتصال نقطه به نقطه با کیفیت بالا قرار داده شده بود که با نام HyperTransport شناخته می شد. این فناوری باعث افزایش بسیار زیاد سرعت انتقال اطلاعات بین رم و پردازنده می شد. AMD از این پردازنده نسخه های متعددی تولید کرد از جمله نسخه Opteron که برای سرور ها مورد استفاده قرار می گرفت، نسخه Athlon 64 که برای کامپیوتر های شخصی بود و… .

در 21 آوریل 2005 AMD نخستین پردازنده 2 هسته ای Opteron را برای سرور ها منتشر کرد و یک ماه بعد نیز نسخه دو هسته از پردازنده Athlon 64 را برای کامپیوتر های شخصی عرضه کرد. در ماه مه 2007، AMD پسوند 64 را در محصولات دسکتاپ خود حذف و آن را با پسوند X2 جایگزین کرد و به این ترتیب Athlon X2 وارد بازار شد. در سال 2008، AMD شروع به عرضه یک پردازنده دو هسته ای با نام Sempron 2000 در بازار چین کرد. که از پردازنده های عرضه شده در بازار آمریکا ضعیف تر بودند ولی از همان فناوری استفاده می کردند.

AMD

بعد از K8 نوبت به K10 رسید. AMD نخستین بار در سپتامبر 2007 از پردازنده Opteron K10 برای سرور ها رونمایی کرد. سپس در ماه نوامبر پردازنده های Phenom را برای کامپیوتر های شخصی عرضه کرد. پردازنده های K10  در نسخه های دو هسته، سه هسته و چهار هسته ای عرضه شدند که همه هسته ها در یک واحد قرار داشتند. پس از آن AMD از یک پلتفرم جدید با نام Spider رونمایی کرد که شامل پردازنده جدید Phenom، پردازنده گرافیکی R770 و یک چیپست با نام  GX/FX 790 بود. با این وجود پلتفرم Spider با ساختار 65 نانومتری ساخته شده بود که در برابر پلتفرم های اینتل که از ساختار 45 نانومتری استفاده می کردند و کارآمد تر بودند قرار گرفت و بنابراین نتوانست به خوبی با اینتل رقابت کند.

در ژانویه 2009، این شرکت از پردازنده II  Phenomرونمایی کرد که یک نسخه بهبود یافته از Phenom بود. این پردازنده با ساختار 45 نانومتری ساخته شده بود. این پردازنده ها از پلتفرم Dragon استفاده می کردند که علاوه بر این پردازنده در کارت گرافیک ATI R770 و چیپست GX/FX 790 نیز استفاده شده بود. این پردازنده ها نیز در انواع دو، سه و چهار هسته ای عرضه می شدند. در  Phenom IIتلاش شده بود تا تمامی مشکلات Phenom برطرف شود. از جمله این مشکلات سرعت کم و حافظه کش کوچک بود. این پردازنده ها با ارتقاء کنترلر رم خود توانستند از رم ها DDR3 نیز پشتیبانی کنند.

Phenom II

در سال 2010 AMD از نسخه جدید پردازنده  Phenom II با شش هسته که با نام تجاری Thuban شناخته می شد رونمایی کرد. این پردازنده سپس در نسخه های هشت و دوازده هسته ای برای سرور عرضه شد. همانطور که گفتیم AMD در سال 2006 شرکت ATI که سازنده کارت های گرافیک بود را بدست آورد. با بدست آوردن این شرکت و با توجه به اینکه این شرکت حالا هم سازنده پردازنده و هم کارت گرافیک بود، تلاش کرد با نوآوری جدیدی با نام فیوژن، کارت گرافیک و پردازنده را با هم ترکیب کند تا زمانی که یک کار با محوریت کارت گرافیک به پردازنده ارسال می شود، آن کار توسط کارت گرافیک انجام شود. این نوآوری باعث کاهش قطعات و همچنین سرعت بیشتر می شد. این فناوری بعدا به Accelerated Processing Unit (واحد پردازش پرشتاب) یا APU تغییر نام داد. این فناوری در محصولات مختلف AMD به کار گرفته شد که البته موفقیت چندانی نداشت.

AMD

محصولات جدید AMD :

در سال 2011 بود که AMD از پلتفرم جدید خود رونمایی کرد. بولدوزر! این پلتفرم آمده بود تا پردازنده ها را متحول کرده و بولدوزر گونه پیش برود اما بولدوزر AMD فقط ظاهر ترسناکی داشت و کسی از آن نمی ترسید. در این پلتفرم پردازنده های سری FX معرفی شدند.

این پردازنده ها در واقع از خانواده 15H بودند که جایگزین 10H (یا همان 10K) شده بودند. این پردازنده ها یک شکست تمام عیار برای AMD بودند چرا که حتی از نسل قبل پردازنده های خود این شرکت نیز ضعیف تر بودند. در سال 2012، Piledriver جایگزین بولدوزر شد که در سرعت و عملکرد بهبود یافته بود. در سال 2013 نیز Steamroller معرفی شد که برای APU های AMD معرفی شدند. در سال 2015 ، Excavator معرفی شد که بهبود هایی نسبت به نسل قبل داشت. اما همه اینها و بقیه پردازنده های AMD هیچ وقت نتوانستند با اینتل رقابت کنند به همین دلیل بود که AMD تصمیم گرفت پردازنده های دیگری ارائه کند که نهایتا به پردازنده های رایزن رسید. برای اطلاع درباره پرچمدارن خانواده رایزن یعنی سری تردریپر، اینجا کلیک کنید.

AMD

کارت ها گرافیک AMD :

همانطور که گفته شد AMD در سال 2010 تصمیم گرفت دیگر از نام ATI برای کارت های گرافیک خود استفاده نکند و این بخش را نیز با نام AMD عرضه کند. این شرکت همواره کارت های گرافیک مناسبی ساخته است و در تلاش بوده تا رقیب اصلی خود یعنی Nvidia را مقهور کند. AMD از آن سال تاکنون کارت های گرافیک بسیاری ساخته است اما همچنان از نظر فروش از Nvidia عقب بوده است. هم اکنون این شرکت کارت های گرافیک سری Radeon را منتشر کرده که در مقاله ای جداگانه به آنها خواهیم پرداخت.

AMD

وضعیت کنونی AMD:

این شرکت با وجود دانش و فناوری خود هنوز نتوانسته رقبای مطرح خود یعنی اینتل و انویدیا را در فروش با چالش روبرو کند. هر چند AMD هم اکنون کارت های گرافیک و پردازنده های بسیار با کیفیت و پرقدرتی می سازند اما به دلایلی همچون بازار یابی ضعیف تر و همچنین تاریخچه ای که در آن همواره در پشت رقبا حرکت کرده ، باعث شده این شرکت هنوز نتواند خود را به عنوان یک سازنده بزرگ مطرح کند. برای مقایسه خوب است بگوییم شرکت اینتل در سال 2018، درآمدی بالغ بر 70 میلیارد دلار داشته است در حالی که درآمد AMD صرفا در حدود 6 میلیارد دلار است. اما همین موضوع که AMD توانسته است با دو غول به رقابت بپردازد و از نظر کیفیت ساخت محصولات، چیزی از آنها کم نداشته باشد، جای تقدیر دارد.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.